மண்ணின் வாசனையும் மனிதத்தின் வலியும் சேர்ந்த ஒரு நேர்த்தியான பயணம் – ‘ஒண்டிமுனியும் நல்லபாடனும்’ திரை விமர்சனம்

ஒரு கிராமத்துக்கு எத்தனை முறை சென்றாலும் அங்கு சில விஷயங்கள் மட்டும் மாறுவதில்லை—மண்ணின் வாசனை, மனிதர்களின் நம்பிக்கை, மற்றும் அந்த மண்ணுக்காக போராடும் சாதாரண மக்களின் மனஉறுதி. “ஒண்டிமுனியும் நல்லபாடனும்” இந்த மூன்றையும் மையமாக வைத்து சொல்லப்படும் ஒரு சின்ன திரைப்படம். ஆனால் அதன் உள்ளே இருக்கும் உணர்ச்சி அளவு பெரியது.

திரைப்படத்தின் மையம் ‘நல்லபாடன்’ என்ற ஒரு எளிய விவசாயி. குடும்ப நலமே வாழ்க்கையின் முதன்மை, நம்பிக்கையே அவன் மூச்சுக்காற்று. வாழ்க்கையில் ஒருகட்டத்தில் அவன் மகன் உயிருக்கு போராடிய போது, தெய்வத்திடம் எடுத்த வாக்கு — காலமே மாறியும், சூழல்கள் மாறியும், அவன் மனதில் மாறாமல் நிற்கிறது. இந்த ஒரு வாக்குத்தான் அவனது குடும்பத்தையும் கிராமத்தையும் பல சந்திப்புகளுக்கு தள்ளுகிறது.

கதை முன்னேறும்போது, குடும்பத்துக்குள்ள உறவுசிதறல்கள், நில உரிமை பிரச்சினைகள், கிராமத்து அதிகாரிகளின் அழுத்தங்கள், மக்கள் நம்பிக்கையின் பாரம்—இவை அனைத்தும் நல்லபாடனை ஒரு சின்ன நொடியில் ஒரு பெரிய சுமைக்கு உள்ளாக்குகின்றன. எந்தக் கதாபாத்திரமும் மிகைப்படுத்தப்படவில்லை; அது தான் இந்த படத்தின் பலம். எல்லாரும் நம்மைச் சுற்றி வாழும் சாதாரண மனிதர்கள் போலவே நடக்கிறார்கள்.

பரோட்டா முருகேசன் நடித்த நல்லபாடன், முழுவதும் “நிஜமான மனிதன்” மாதிரி தெரிகிறார். கண்களில் இருக்கும் அமைதியான வேதனை, புன்னகையுக்குப் பின்தங்கிய பரபரப்பு—அவை அனைத்தும் மிக எளிய அழுத்தங்களால் நம்மை ஈர்க்கும். மற்ற நடிகர்களும் அதிக நடிப்பு தன்மை இன்றி காட்சிகளுக்குத்தகுந்த உண்மையான நடிப்பை கொடுத்துள்ளனர்.

படத்தின் காட்சியமைப்பு கிராமத்தை வெறுமேன காட்டவில்லை; மண்ணில் நனைந்த உண்மை நிலையை அப்படியே பிடித்துக் காட்டுகிறது. காமெரா பிரம்மாண்டம் ஏதும் தேடவில்லை; கதையைச் சொல்ல உதவும் நுணுக்கமான கோணங்களைத் தான் தேர்வு செய்கிறது. இசை மெல்லியதாக இருந்தாலும், சில முக்கியமான நொடிகளில் அது பின்னணியாக இல்லாமல் ஒரு உணர்ச்சியாக மாறுகிறது.

ஆம்—படத்திற்கு குறைகள் இல்லையா? நிச்சயமாக உண்டு. சில இடங்களில் கதை மெதுவாகிறது; சில துணைக்கதைகள் முக்கியக் கருவை கலைத்து விடுகின்றன. குறிப்பாக நடுநிலைப் பகுதி சற்று நீளமாக உணரப்படும். ஆனால் அதற்கும் நடுவில் ஒவ்வொரு பாத்திரத்தையும் நமக்கு அறிமுகப்படுத்தும் விதம் நேசிக்கத்தக்கதாக இருக்கிறது.

மொத்தத்தில், “ஒண்டிமுனியும் நல்லபாடனும்” ஒரு வர்த்தக ரீதியான படம் அல்ல. ஆனால் மனதை தொட்டு பார்க்க வேண்டும், கிராமத்து வாழ்க்கையின் உண்மை எடையை உணர வேண்டும், மனித உறவுகளின் நிழல்களையும் ஒளியையும் பார்க்க வேண்டும் என்றால்—இந்த படம் மெல்லிசையாக நம் மனதில் உட்காரும். நிதானமாக பேசும் ஒரு மனிதன் போல, தன் கதையை அவசரமின்றி சொல்லும் ஒரு படமிது.

மண்ணின் இரைச்சல் இல்லாத அழகு, மனத்தில் தங்கி நிற்கும் உள்மன அழுத்தம்—இரண்டும் சேர்ந்து உருவான ஒரு சிறிய, நெருக்கமான அனுபவம்.

மதிப்பீடு: 3.5/5