‘மாஸ்க்’ ஒரு சாதாரண திரில்லர் அல்ல. மனிதன் தனது உண்மையான முகத்தை எப்போது காட்டுகிறான், எப்போது அதை மறைக்கிறான் என்பதை நயமாக வினவுகிறது. கதை தொடங்குவது ஒரு பெரும் நிதி மோசடிக்குள் சிக்குண்டவர்களின் ஓட்டப்பந்தயமாக. 440 கோடி பணம் காணாமல் போனதால், அதை கண்டுபிடிக்க சிலர் தங்கள் புத்திசாலித்தனத்தை அணிகலனாக அணிகிறார்கள்; சிலர் தங்கள் முகமூடியைச் சரி செய்து கொள்கிறார்கள்; சிலர் அதை முற்றிலுமாக கிழிக்கிறார்கள். இந்த மோதல்களில் உருவாகும் மனித மனங்களின் இருள்தான் படத்தின் உண்மையான நாயகன்.
கவின் நடித்த நாயகன், “ஹீரோவாக” வரவில்லை; “சிக்கிய மனிதராக” வருகிறார். தவறுகளும் தப்பிப்புகளும் சேர்ந்து வாழும் ஒரு மனிதன் – set patterns-ஐ உடைத்து நிற்கும் ஒரு ஆளுமை. அவரின் கதாபாத்திரத்தில் உள்ள grey shades, படத்திற்கு ஒரு புதிய சுவை தருகிறது. அந்த சுவை, ஆண்ட்ரியா நடித்த முக்கியமான எதிர்ப்பாத்திரத்தின் மர்மத்தோடும் நன்றாக இணைகிறது. சிரிப்பு பின்னாலும், அமைதி பின்னாலும், சொல்ல முடியாத உள்நோக்கங்கள் பின்னாலும் — ஏதோ ஒரு கணக்குப் புத்தகம் நகர்த்தும் குளிர்ச்சியான மனிதராய் ஆண்ட்ரியா திரையில் மணிகட்டையை இறுக்கமாக பிடிக்கிறார்.
படத்தின் முதல்பகுதி நீட்டிப்பில்லாமல் வேகமாக நகர்கிறது. கதாபாத்திரங்களை அறிமுகப்படுத்தும் விதம் சுறுசுறுப்பாகவும், திரைக்கதை தன் பாதையை உருவாக்கும் விதத்தில் நம்பிக்கையோடும் எழுகிறது. கதையின் மையத்தில் இருக்கும் ‘எதைச் செய்ய வேண்டுமோ அதைச் செய்ய வேண்டிய கட்டாயம்’ என்ற உணர்ச்சி, பல காட்சிகளுக்கு உயிர் கொடுக்கிறது. இந்தப் பகுதி, ஒரு சரியான heist-thriller அனுபவத்தை தருகிறது.
ஆனால் இரண்டாம் பகுதி படத்தை மிதமான நிலையில் வைத்திருக்கிறது. சில பாத்திரங்கள் அதிகமாக விரிந்து காணப்பட்டாலும், சில உணர்ச்சிகளுக்கு வரும் இடைவெளிகள் நீளமாக உணரப்படலாம். இருந்தாலும், படத்தில் வரும் சில காட்சிகள் — குறிப்பாக உண்மை வெளிப்படும் தருணங்கள், கதாபாத்திரங்களின் மனநிலைகள் மாறும் தருணங்கள் — படத்தின் ஓட்டத்தை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கின்றன. திருப்பங்களில் வரும் ‘ஆளுமை மோதல்கள்’ படத்தைக் காப்பாற்றும் முக்கிய அம்சமாக நிற்கின்றன.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக படத்தில் சீரான நிறைவு உள்ளது. ஒளிப்பதிவு கதை சார்ந்த இருண்ட மனநிலையை நுட்பமாக பிடிக்கிறது. பின்னணி இசை சில நேரங்களில் சத்தமாக இல்லாவிட்டாலும், கதைக்கு சரியான அமைதியையும் பதட்டத்தையும் வழங்குகிறது. உரையாடல்கள், கதாபாத்திரங்கள் இருக்கும் நிலையை பிரதிபலிக்கும் வகையில் துல்லியமானவை.
மொத்தத்தில் ‘மாஸ்க்’ என்பது ஒரு பிரமாண்டமான திரில்லர் அல்ல; ஆனால் ஒரு மனிதனின் இரட்டை முகங்கள் எப்படி செயல்படுகின்றன என்பதை ஆழமாகப் பார்க்கச் செய்கிற திரைப்படம். எது நன்மை, எது தீமை என்று நாம் தீர்மானிக்கிற விதத்தையே சோதிக்கும் ஒரு முயற்சி இது. சில இடங்களில் தடுமாறினாலும், உண்மையான இருண்ட உலகை கதாபாத்திரங்கள் வழியே நம்மிடம் கொண்டு வரும் மனப்பூர்வ தாக்கம், படத்தை ஒரு முறை பார்க்கும்போது கூட நினைவில் நிற்கும் அனுபவமாக மாற்றுகிறது.
நல்ல முயற்சிகளும், மனித மனத்தின் மர்மங்களும், இரண்டு முகங்களால் கட்டப்பட்ட உலகின் உண்மைகளும் — இதுவே ‘மாஸ்க்’.
மதிப்பீடு: 2.5/5