உண்மை சம்பவங்களின் தாக்கத்தில் உருவாகும் திரைப்படங்கள் வெறும் குற்றச் சம்பவங்களை மட்டுமே சொல்லாமல், அதன் பின்னணியில் இருக்கும் மனித வாழ்க்கை, சமூக மனநிலை மற்றும் நீதியின் பல பரிமாணங்களை வெளிப்படுத்தும் போது அவை ரசிகர்களிடம் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். அந்த வகையில் இயக்குநர் தயாள் பத்மநாபன் இயக்கத்தில் வெளியாகியுள்ள 'லட்சுமிகாந்தன் கொலை வழக்கு', ஒரு கொலை வழக்கை மையமாகக் கொண்டு சமூகத்திற்கு தேவையான ஒரு கருத்தை பதிவு செய்ய முயற்சிக்கும் திரைப்படமாக அமைந்துள்ளது.

கதை ஒரு மர்மமான கொலைச் சம்பவத்திலிருந்து தொடங்குகிறது. அந்த வழக்கில் சிக்கிக் கொள்ளும் மனிதர்கள், அவர்களின் வாழ்க்கையை மாற்றும் எதிர்பாராத நிகழ்வுகள், உண்மையை மறைக்கும் சூழ்நிலைகள் என கதை பல அடுக்குகளுடன் நகர்கிறது. விசாரணை முன்னேற முன்னேற பல புதிய தகவல்கள் வெளிப்பட்டாலும், இறுதியில் படம் சொல்ல விரும்பும் கருத்தே கதையின் உண்மையான மையமாக மாறுகிறது.

வெற்றி தனது கதாபாத்திரமான அறிவுமதியாக அளவான நடிப்பை வழங்கியுள்ளார். உணர்ச்சிகரமான தருணங்களில் அவர் எடுத்துக் காட்டும் வெளிப்பாடு கவனிக்க வைக்கிறது. ரங்கராஜ் பாண்டே தனது அனுபவத்தை வெளிப்படுத்தும் வகையில் சிவானந்தன் கதாபாத்திரத்திற்கு தேவையான கம்பீரத்தையும் நிதானத்தையும் வழங்கியுள்ளார். பிரிகிடா சாகா தனது கதாபாத்திரத்தை இயல்பாக கையாண்டுள்ளார். மாறன், சரவணன், லிஸ்சி ஆண்டனி, அருவி மதன், கவிதா பாரதி, சுப்ரமணியம் சிவா உள்ளிட்ட அனைவரும் கதைக்குத் தேவையான பங்களிப்பை நேர்த்தியாக வழங்கியுள்ளனர்.

இயக்குநர் தயாள் பத்மநாபன், உண்மை சம்பவங்களின் தாக்கத்தை மையமாகக் கொண்டு வித்தியாசமான கதையை சொல்ல முயன்றிருப்பது பாராட்டத்தக்கது. அதேபோல் கவிதா பாரதி மற்றும் இயக்குநர் இணைந்து எழுதிய திரைக்கதை பல சுவாரஸ்யமான சம்பவங்களை உள்ளடக்கியிருந்தாலும், அவற்றை திரையில் அடுக்கி வைத்த விதமே படத்தின் மிகப்பெரிய குறையாக மாறுகிறது.

படத்தின் மையக் கருத்து மிகவும் வலுவானது. சமூகத்தில் விவாதிக்க வேண்டிய ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை படம் முன்வைக்கிறது. கிளைமாக்ஸில் சொல்லப்படும் கருத்தும் பார்வையாளர்களை சிந்திக்க வைக்கிறது. ஆனால் அந்த வலுவான கருத்தை பார்வையாளர்களின் மனதில் ஆழமாக பதியச் செய்ய வேண்டிய திரைக்கதை அமைப்பு தேவையான உணர்ச்சிப் பயணத்தை உருவாக்கவில்லை.

குறிப்பாக கதாநாயகனின் வாழ்க்கைப் பயணத்தைச் சொல்லும் விதம், சம்பவங்களின் வரிசை மற்றும் காட்சிகளின் அமைப்பு ஆகியவை அவர்மீது பார்வையாளர்களுக்கு ஆரம்பத்திலேயே ஒரு எதிர்மறையான எண்ணத்தை உருவாக்குகின்றன. பின்னர் அவர் ஏன் அந்த நிலைக்கு தள்ளப்பட்டார் என்பதற்கான விளக்கங்கள் வந்தாலும், அதற்குள் உருவான அந்த மனப்பதிவை முழுமையாக மாற்ற முடியவில்லை. இதனால் கதாநாயகனின் மீது உருவாக வேண்டிய அனுதாபம் பல இடங்களில் குறைந்து விடுகிறது. ஒரு கதையின் மையக் கதாபாத்திரத்துடன் பார்வையாளர்கள் மனதளவில் ஒன்றிணைய முடியாதபோது, அதன் உணர்ச்சிப்பூர்வமான தாக்கமும் இயல்பாகவே குறைந்து விடுகிறது. இந்த அம்சம்தான் படத்தின் மிகப்பெரிய பலவீனமாக அமைந்துள்ளது.

தொழில்நுட்ப ரீதியாக படம் நல்ல தரத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. எம்.வி. பன்னீர்செல்வம் ஒளிப்பதிவு கதையின் சூழ்நிலையை அழகாக பதிவு செய்துள்ளது. தர்புகா சிவாவின் பின்னணி இசை பல காட்சிகளில் பதற்றத்தை அதிகரிக்க உதவுகிறது. பாடல்களை விட பின்னணி இசையில்தான் அவர் அதிக கவனம் செலுத்தியிருப்பது தெரிகிறது. பூபதி வேதகிரியின் படத்தொகுப்பு இன்னும் சற்று இறுக்கமாக இருந்திருக்கலாம் என்ற எண்ணம் தோன்றினாலும், கதையின் ஓட்டத்தை சீராக வைத்திருக்க முயற்சித்துள்ளது. சோலை அன்புவின் கலை இயக்கம் காட்சிகளுக்கு தேவையான இயல்பான சூழலை உருவாக்கியுள்ளது.

மொத்தத்தில், 'லட்சுமிகாந்தன் கொலை வழக்கு' என்பது ஒரு வலுவான கதைக்கருவையும், சமூகத்திற்கு தேவையான கருத்தையும் கொண்ட திரைப்படம். ஆனால், அந்தக் கருத்தை முழுமையான தாக்கத்துடன் பார்வையாளர்களிடம் கொண்டு சேர்க்க வேண்டிய திரைக்கதை அமைப்பில் ஏற்பட்ட தடுமாற்றம், கதாநாயகனின் மீது அனுதாபத்தை உருவாக்கத் தவறிய காட்சியமைப்பு மற்றும் உணர்ச்சிப் பிணைப்பு குறைவு ஆகியவை படத்தின் முழு பலத்தை வெளிப்படுத்த விடாமல் தடுக்கின்றன. இருப்பினும், கருத்துள்ள குற்றப் பின்னணித் திரைப்படங்களை விரும்புபவர்கள் ஒரு முறை பார்க்கக்கூடிய படமாக 'லட்சுமிகாந்தன் கொலை வழக்கு' அமைந்துள்ளது.

மதிப்பீடு: 3/5