காதல் தோல்விக்குப் பிறகு வாழ்க்கையே வெறுத்து, யாரிடமும் நெருங்காமல் இருக்கும் ரகுவரனின் வாழ்க்கைக்குள் அஞ்சலி வருகிறார். கல்லூரி காலத்திலிருந்தே அவரை விரும்பும் அஞ்சலி, ரகுவரன் எவ்வளவு விலகிச் சென்றாலும் விடாமல் தன் காதலை வெளிப்படுத்துகிறார். ஆரம்பத்தில் அஞ்சலியின் அணுகுமுறையை எரிச்சலுடன் எதிர்கொள்ளும் ரகுவரன், ஒரு கட்டத்தில் தனது கடந்த கால வலிகளிலிருந்து மெல்ல வெளியே வந்து அவளது காதலை ஏற்றுக்கொள்கிறார். இருவரின் திருமணத்திற்கான ஏற்பாடுகள் நடைபெறும் நேரத்தில், பல ஆண்டுகளாக எந்தத் தொடர்பும் இல்லாத முன்னாள் காதலி இந்திரா மீண்டும் ரகுவரனைத் தொடர்பு கொள்கிறார். அதன் பிறகு ரகுவரனின் மனதில் உருவாகும் குழப்பமும், கடந்த கால காதலின் பின்னணியும், அவன் எடுக்க வேண்டிய முடிவும் தான் ‘ஒன்ஸ் மோர்’ படத்தின் மையம்.
காதல் கதைகளில் வழக்கமாக எதிர்பார்க்கப்படும் உணர்வுகளையும், பழைய காதல் மீண்டும் குறுக்கிடுவதால் உருவாகும் மனக்குழப்பத்தையும் மையமாக வைத்துக்கொண்டு படத்தை உருவாக்கியிருக்கிறார் எழுதி இயக்கியிருக்கும் விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்த். கதையின் அடிப்படை சுவாரஸ்யமாக இருந்தாலும், அதை முழுமையான உணர்வுப்பூர்வமான அனுபவமாக மாற்றுவதில் திரைக்கதை சில இடங்களில் தடுமாறுகிறது.
இதுவரை பல படங்களில் ஆக்ஷன் கதாபாத்திரங்களிலும் வில்லத்தனமான வேடங்களிலும் அதிகமாகப் பார்க்கப்பட்ட அர்ஜுன் தாஸ், இங்கு முற்றிலும் வேறுபட்ட மனநிலையில் இருக்கும் ரகுவரனாக நடித்திருக்கிறார். காதல் தோல்வியின் தாக்கத்தால் தனக்குள் சுருங்கிப்போன மனிதனின் உடல்மொழியையும், வெளிப்படையாக உணர்வுகளை காட்ட முடியாத தன்மையையும் அவர் நன்றாக வெளிப்படுத்துகிறார். குறிப்பாக முதல் பாதியில் அவரது இறுக்கமான அணுகுமுறை கதாபாத்திரத்திற்கு பொருந்துகிறது. ஆனால், பின்னர் இளமைத் துள்ளல் கொண்ட காதலனாக மாறும் பகுதிகளில் அதே அளவிலான இயல்புத்தன்மை தொடர்ந்து கிடைக்கவில்லை.
படத்தின் மிகப்பெரிய பலமாக இருப்பவர் அதிதி சங்கர். அஞ்சலி என்ற கதாபாத்திரத்தின் துடிப்பையும், பிடிவாதத்தையும், காதலை வெளிப்படுத்தும் விதத்தையும் அவர் உற்சாகமாக கையாண்டிருக்கிறார். கதாநாயகனை தொடர்ந்து அணுகும் காட்சிகளில் அவரது இயல்பான உடல்மொழியும் வசன உச்சரிப்பும் ரசிக்க வைக்கின்றன. குறிப்பாக கோபம், ஏமாற்றம், காதல் ஆகிய உணர்வுகளை மாறி மாறி வெளிப்படுத்தும் தருணங்களில் அதிதியின் நடிப்பு கவனம் பெறுகிறது.
இந்திராவாக நடித்துள்ள சோனா ஒலிக்கலுக்கு கதையின் முக்கியமான திருப்பத்தை சுமக்கும் பொறுப்பு இருக்கிறது. அவரது கதாபாத்திரம் ஏன் ரகுவரனின் வாழ்க்கையில் இவ்வளவு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது என்பதற்கு இன்னும் அழுத்தமான பின்னணி கொடுக்கப்பட்டிருந்தால், இரண்டாம் பாதியின் உணர்வுகள் வலுவாக இருந்திருக்கும். இருந்தாலும் புதிய முகமாக அவர் கொடுத்துள்ள நடிப்பு முயற்சி கவனிக்கத்தக்கது.
டிராவிட் செல்வம், அனுஷா பிரபு, ஜகபர், மோனிஷ் எலமாரன், வர்ணிகா வரத், அருண்குமார் மணி, சௌந்தர்யா மனோகரன், கண்ணன் டி, ரிச்சி ரிச்சர்ட்சன் உள்ளிட்ட பலரும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களை நிறைவாக செய்திருக்கிறார்கள். தேவதர்ஷினி சேதன் தெரபிஸ்ட் லாவண்யாவாக வரும் காட்சிகளும், ஜென்சன் திவாகர் ஃபாதர் எட்வினாக தோன்றும் பகுதிகளும் கதையின் மனநிலை சார்ந்த பக்கத்திற்கு துணையாக இருக்கின்றன. சித்ரா லட்சுமணன், தயாளன், மகேஸ்வர், ரமா ராஜேந்திரா, லட்சுமி சரவணன் உள்ளிட்ட மூத்த நடிகர்களும் தங்களது பாத்திரங்களுக்கு தேவையான நம்பகத்தன்மையை அளித்துள்ளனர். மீதமுள்ள கதாபாத்திரங்களில் நடித்திருப்பவர்களும் படத்தின் உலகத்திற்குள் இயல்பாக பொருந்துகிறார்கள்.
படத்தின் காதல் உணர்வை வலுப்படுத்துவதில் ஹேஷாம் அப்துல் வஹாபின் இசை முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. பாடல்கள் கதையின் மனநிலையுடன் பயணிக்கின்றன. குறிப்பாக மெலோடி பாடல்களும் பின்னணி இசையும் காதல் காட்சிகளுக்கு தேவையான உணர்வை உருவாக்குகின்றன. சில பாடல்கள் படம் முடிந்த பிறகும் நினைவில் நிற்கும் வகையில் அமைந்துள்ளன.
அரவிந்த் விஸ்வநாதனின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் காதல் மற்றும் பயணக் காட்சிகளுக்கு அழகான தோற்றத்தை கொடுக்கிறது. கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை காட்சிகளின் மூலம் வெளிப்படுத்தும் முயற்சியும் தெரிகிறது. நாஷின் படத்தொகுப்பில் முதல் பாதி ஓரளவுக்கு சீரான வேகத்தில் நகர்ந்தாலும், இரண்டாம் பாதியில் சில காட்சிகள் நீளமாக உணரப்படுகின்றன. குறிப்பாக காதல் மற்றும் பிரிவைச் சுற்றி நகரும் பகுதிகளில் இன்னும் கச்சிதமான எடிட்டிங் படத்திற்கு உதவியிருக்கும்.
ரகுவரன் – அஞ்சலி காதல் ஒருபுறமும், ரகுவரன் – இந்திரா கடந்தகால உறவு மறுபுறமும் என இரண்டு விதமான காதல் உணர்வுகளை இணைக்க முயற்சித்திருப்பது படத்தின் அடிப்படை சுவாரஸ்யம். ஆனால், இந்த இரு உறவுகளுக்கும் இடையிலான உணர்ச்சி மோதல் இன்னும் ஆழமாக எழுதப்பட்டிருந்தால், கிளைமாக்ஸ் முடிவு பார்வையாளர்களிடம் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும். பல இடங்களில் அடுத்ததாக என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதை முன்கூட்டியே கணிக்க முடிவதும் படத்தின் வேகத்தை குறைக்கிறது.
அதே நேரத்தில், காதலை மட்டும் மையமாக வைத்து அர்ஜுன் தாஸை முற்றிலும் வேறுபட்ட கதாபாத்திரத்தில் காட்ட முயன்றிருப்பதும், அதிதி சங்கரின் துடிப்பான நடிப்பும், ஹேஷாம் அப்துல் வஹாபின் இசையும் ‘ஒன்ஸ் மோர்’ படத்திற்கு குறிப்பிடத்தக்க பலங்களாக அமைகின்றன.
மொத்தத்தில், வித்தியாசமான கதைக்களத்தை தேடாமல், பழக்கமான காதல் பாதையில் புதிய கதாபாத்திரங்களை வைத்து பயணிக்க முயற்சிக்கும் திரைப்படம் ‘ஒன்ஸ் மோர்’. கதையின் மையத்தில் இருக்கும் உணர்வுகளை இன்னும் அழுத்தமாக பதிவு செய்திருந்தால் படம் இன்னும் நெருக்கமாக அமைந்திருக்கும். காதல் படங்களை விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு சில ரசிக்கக்கூடிய தருணங்களை வழங்கும் இந்த ‘ஒன்ஸ் மோர்’, முழுமையான காதல் அனுபவமாக மாறுவதில் சற்று பின்தங்குகிறது.
மதிப்பீடு: 3/5