‘மகாசேனா’ தமிழ் சினிமாவில் அரிதாக கையாளப்படும் காட்டு வாழ்க்கை, மரபு நம்பிக்கைகள் மற்றும் மனிதன்–இயற்கை உறவை மையமாக வைத்து உருவாக்கப்பட்ட முயற்சி. வனப்பகுதியில் யானைகளை பராமரிக்கும் மனிதனின் வாழ்க்கை, அங்கு நிலவும் புனித நம்பிக்கைகள் மற்றும் அதனைச் சுற்றி உருவாகும் மோதல்களே கதையின் அடித்தளம். தொடக்கத்திலேயே படம் ஒரு வித்தியாசமான உலகிற்குள் அழைத்துச் செல்வதால் எதிர்பார்ப்பு உருவாகிறது. ஆனால் அந்த எதிர்பார்ப்பை தொடர்ந்து தக்கவைக்க திரைக்கதை போதுமான வலிமையுடன் நகரவில்லை. பல கதைக் கோடுகள் ஒரே நேரத்தில் இணைக்க முயற்சிப்பதால், மையக் கதை தெளிவிழக்கிறது. ஒரு காட்சியிலிருந்து மற்றொரு காட்சிக்கு செல்லும் போது தொடர்ச்சியான உணர்ச்சி இணைப்பு ஏற்படாமல், படம் இடையிடையே திசைமாறுவது போல தோன்றுகிறது. இதனால் பார்வையாளரை முழுமையாக ஈர்க்க வேண்டிய தருணங்கள் சிதறடிக்கப்படுகின்றன. நாயகனாக நடித்த விமல், தன் கதாபாத்திரத்தில் தீவிரத்தை கொண்டு வர முயற்சித்திருக்கிறார். உடல் மொழி மற்றும் சில உணர்ச்சிகரமான காட்சிகளில் அவர் கவனம் பெறுகிறார். ஆனால் கதாபாத்திரம் இன்னும் ஆழமாக வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தால், அவரது நடிப்பு மேலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும். நாயகி சிருஷ்டி டாங்கேவின் பங்கு தேவையான அளவு விரிவடையாமல், கதையின் ஓரமாகவே நகர்கிறது. துணை நடிகர்களும் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட வரம்பிற்குள் மட்டுமே செயல்படுகிறார்கள். படத்தின் பலமான அம்சமாக ஒளிப்பதிவு திகழ்கிறது. காட்டு நிலப்பரப்பு, இயற்கை காட்சிகள் மற்றும் இருள்–ஒளி கலந்த ஃப்ரேம்கள் சில இடங்களில் பார்வையாளரை கவர்கின்றன. பின்னணி இசையும் சூழலை உருவாக்க உதவினாலும், காட்சிகளின் உணர்ச்சியை அதிகரிக்கும் அளவிற்கு எல்லா இடங்களிலும் வேலை செய்யவில்லை. தொழில்நுட்ப ரீதியாக படம் ஒரு நேர்த்தியான தோற்றத்தை வழங்கினாலும், அதனை தாங்கும் வலுவான கதை அமைப்பு இல்லாதது குறையாகத் தெரிகிறது. மொத்தத்தில் ‘மகாசேனா’ ஒரு நல்ல நோக்கத்துடன், வித்தியாசமான களத்தை தேர்வு செய்த முயற்சி என்றாலும், திரைக்கதை, கதை சொல்லும் வேகம் மற்றும் கதாபாத்திரங்களின் ஆழம் ஆகியவற்றில் மேலும் கவனம் செலுத்தப்பட்டிருந்தால் இது ஒரு நினைவில் நிற்கும் படமாக மாறியிருக்கும். புதிய அனுபவம் தேடும் பார்வையாளர்களுக்கு ஒரு முறை பார்க்கக்கூடிய படம்; ஆனால் வலுவான கதையமைப்பை எதிர்பார்ப்பவர்களுக்கு ஏமாற்றம் அளிக்கும் வாய்ப்பும் உள்ளது. மதிப்பீடு: 2/5