தமிழ் சமூகத்தின் பண்பாட்டு அடையாளங்களில் ஒன்றாக இருக்கும் பறை இசையை மையமாக வைத்து, அதன் மீது படர்ந்துள்ள அவமதிப்பையும் ஒடுக்குமுறையையும் கேள்விக்குள்ளாக்கும் முயற்சியே ‘மாண்புமிகு பறை’. கிராமத்து வாழ்க்கையின் யதார்த்தத்தை அடிப்படையாக கொண்டு, ஒரு கலை வடிவத்துக்கான மரியாதை எவ்வாறு மனித மரியாதையுடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது என்பதை படம் சொல்ல முயல்கிறது. பறை என்பது இறப்பு சடங்குகளுக்கான கருவி மட்டுமல்ல; அது ஒரு பண்பாட்டு குரல், ஒரு அடையாளம் என்பதை நினைவூட்டுவதுதான் கதையின் மைய நோக்கம். பறை கலைஞர்களின் வாழ்வியல், அவர்கள் சந்திக்கும் சமூக இழிவுகள், அதற்கு எதிரான அவர்களின் போராட்ட மனநிலை ஆகியவை கதையின் போக்கை தீர்மானிக்கின்றன. காதல், நட்பு, குடும்ப உறவுகள் என வழக்கமான மனித உணர்வுகள் இதில் கலந்தாலும், சமூகக் கருத்தே முதன்மை பெறுகிறது. சில இடங்களில் கதை நேரடியாகப் போதனையாக மாறினாலும், அது சொல்ல வரும் விஷயத்தின் அவசியத்தை நினைத்தால் அந்த நேர்மை புரிந்துகொள்ளக் கூடியதாக உள்ளது. நடிப்பில் இயல்புத்தன்மையைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பது படத்திற்கு பலம். பறை இசை காட்சிகள் உயிர்ப்புடன் பதிவாகி, அந்தக் கலை வடிவத்தின் ஆற்றலை திரையில் உணர வைக்கின்றன. இசையும் பின்னணி ஒலிகளும் கதையின் உணர்வுகளை தாங்கிச் செல்கின்றன; ஆனால் திரைக்கதையின் வேகம் சில இடங்களில் தளர்வடைந்து, தாக்கம் குறைவதாக உணர வைக்கிறது. சில காட்சிகளை மேலும் ஆழப்படுத்தியிருக்கலாம் என்ற எண்ணமும் எழுகிறது. மொத்தத்தில், ‘மாண்புமிகு பறை’ முழுமையான சினிமா அனுபவமாக இல்லாவிட்டாலும், ஒரு முக்கியமான சமூக உரையாடலை தொடங்கும் படமாக கவனம் பெறுகிறது. பறை கலைக்கு மரியாதை கோரும் குரலாகவும், ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான சிந்தனையாகவும் இந்த படம் பார்க்கத் தகுந்த முயற்சியாக நிற்கிறது. சமூக கருத்து கொண்ட படங்களை விரும்புபவர்களுக்கு இது ஒரு எண்ணத் தூண்டும் அனுபவமாக இருக்கும். மதிப்பீடு: 2.25/5