‘வா வாத்தியார்’ திரைப்படம், ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்து சினிமா ரசனையை இன்றைய தலைமுறையின் பார்வையுடன் இணைக்க முயலும் கதையாக திரைக்கு வருகிறது. குடும்ப உறவுகள், தனிப்பட்ட வாழ்க்கைத் தேடல்கள், மனித மனதில் உருவாகும் மாற்றங்கள் ஆகியவை படத்தின் மையமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன. பழைய நினைவுகளின் சாயலோடு, நவீன சினிமா மொழியை கலந்து சொல்ல முயன்றிருப்பதே படத்தின் அடையாளம். நாயகன் கதாபாத்திரம் பல பரிமாணங்களை கொண்டதாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. நகைச்சுவை, உணர்ச்சி மற்றும் தீவிர தருணங்களில் அவர் காட்டும் உடல் மொழி சில இடங்களில் பாராட்ட வைக்கிறது. ஆனால் சில காட்சிகளில் அந்த உணர்ச்சி முழுமையாக பார்வையாளரிடம் சென்று சேராமல் நின்று விடுகிறது. நாயகியின் கதாபாத்திரம் கதையின் ஓட்டத்திற்கு துணையாக இருந்தாலும், நினைவில் நிலைக்கும் அளவுக்கு ஆழமாக எழுதப்படவில்லை. மூத்த நடிகர்கள் தங்களின் அனுபவத்தால் கதைக்கு ஒரு நிலைத்தன்மையை வழங்குகிறார்கள். குடும்பத்தை மையமாகக் கொண்ட காட்சிகளில் அவர்களின் நடிப்பு இயல்பாக அமைந்துள்ளது. எதிர்மறை பாத்திரங்கள் தேவையான அளவு அழுத்தத்தை தரினும், அவற்றை இன்னும் வலுவாக உருவாக்கியிருக்கலாம் என்ற உணர்வு தோன்றுகிறது. திரைக்கதை முதல் பாதியில் மெதுவாக நகர்கிறது. கேரக்டர் அறிமுகங்களும் அமைப்புகளும் அதிகமாக இருப்பதால், சில காட்சிகள் தேவையற்ற நீட்டிப்பாக உணரப்படுகின்றன. இடைவேளைக்குப் பிறகு கதை ஓரளவு வேகம் பிடித்தாலும், சில லாஜிக் தளர்வுகள் கவனத்தை சிதறடிக்கின்றன. இசை படத்தின் உணர்ச்சி தருணங்களுக்கு துணை நிற்கிறது. பாடல்கள் கதையின் ஓட்டத்தை பெரிதாகத் தடுப்பதில்லை. பின்னணி இசை சில காட்சிகளில் தாக்கத்தை கூட்டுகிறது; சில இடங்களில் அது அதிகமாகத் தோன்றுகிறது. ஒளிப்பதிவு மற்றும் கலை இயக்கம் படத்தின் சூழலை அழகாக பிரதிபலிக்கின்றன; குறிப்பாக நினைவுகளை தூண்டும் காட்சிகள் பார்வைக்கு நன்றாக அமைந்துள்ளன. மொத்தத்தில், ‘வா வாத்தியார்’ ஒரு முழுமையான வணிக வெடிப்பு படம் அல்ல. அதே நேரத்தில் முற்றிலும் தவிர்க்கக்கூடிய முயற்சியும் இல்லை. பழைய சினிமா சாயல், குடும்ப உணர்ச்சி, மெதுவான கதையோட்டம் ஆகியவற்றை விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு, ஒரு முறை பார்த்து கடந்து செல்லக்கூடிய அனுபவத்தை வழங்கும் படம் என்றே சொல்லலாம். மதிப்பீடு: 3/5